گزيده سخنان دكتر علي شريعتي (۱)
- به من تكيه كن! من تمام هستيام را دامني ميكنم تا تو سرت را بر آن بنهي! تمام روحم را آغوشي ميسازم تا در آن از هراس بياسايي! تمام نيرويي را كه در دوست داشتن دارم، دستي ميكنم تا چهره و گيسويت را نوازش كند! خود را، تمام خود را به تو ميسپارم تا هر چه بخواهي از آن بياشامي، از آن برگيري، هر چه بخواهي از آن بسازي، هر گونه بخواهي، باشم! از اين لحظه مرا داشته باش!
- من از هيچ كس گلهاي ندارم، از هيچ كس توقعي ندارم. اگر كسي جانم را از من بگيرد، قلبم را از حلقومم بيرون آورد و دور بريزد، تمام عمر آزارم دهد، آتشم بزند، هر كاري كند، صبر ميكنم. از او ناراضي نخواهم بود. او را بد نخواهم دانست. به او بد نخواهم گفت. ميدانم كه انسانها، دلها، انديشهها و زندگيها همه بازيچههاي دست تقديرند.
- مگر نميداني بزرگترين دشمن آدمي فهم اوست؟ تا ميتواني خر باش تا خوش باشي!
- اي خداي بزرگ! تو چه باشي و چه نباشي، من اكنون سخت به تو نيازمندم. تنها به اين نيازمندم كه تو باشي.
- ايمان بي عشق، اسارت در ديگران است و عشق بي ايمان، اسارت در خود.
- وطن آدمي، ايمان آدمي است نه خاك آدمي.
- انسان آهنگي است كه خدا سروده است.
- دعا هرگز جانشين وظيفه نميشود.
- نيايش، معراج به سوي ابديّت، پرواز به قلهي مطلق و صعود به ماوراي آن چه هست.
- در دنيا و آخرت، جز از خود، از هيچكس نبايد ترسيد.
- پرستش، عاليترين احساس دوستداشتن است.
- بزرگي و كوچكي عمل ارزش ندارد. جهت عمل است كه ارزش دارد.
- امروز ما به شناختن نيازمنديم، نه به اعتقاد و عدم اعتقاد.
- تقوا تنها سلاح مجاهد است و تهمت، تنها سلاح منافق.
- براي به خدا رسيدن، به جاي شناخت و عقش، بكوش تا خدايي بشوي.
- روحهاي بزرگتر به دورتر از دنيا ميانديشند، آخرتي ترند، بنابراين منتظرند.
- فاطمه: نخستين قرباني غضب و فرياد اعتراض مظلوم.
- علي: نخستين حق محكوم اشرافيت و نفاق.
- قرآن كتابي است كه به نام خدا آغاز ميشود و به نام مردم پايان مييابد!.
- آدمهايي كه هيچ وقت احتايج به تنهايي ندارند، معمولاً آدمهايي كم مايهاي هستند.
- هر كس آن چنان ميميرد كه زندگي ميكند.
- هر كس بيشتر آگاه است، بيشتر مسئول است.
- آنها كه رفتند، كاري حسيني كردند، و آن ها كه ماندند، بايد كاري زينبي كنند، و گرنه يزيدياند.
- شهادت، رسالت حقپرستان عر صر نتوانستهاست.
- آخرت محصول طبيعي و منطقي دنيا است.
- كتاب تنها معجزهاي است كه همواره ميتوان ديد.
- مرگي كه ضرري براي هيچكس نداشته باشد، بيارزشترين مرگهاست.
- روحهاي بزرگ ار از دو جا ميتوان شناخت: يكي از نياز بيشترشان و ديگر از دردهاي بيشترشان.
- منتظر نمان كه پرندهاي بيايد و پروازت دهد. در پرنده شدن خويش بكوش.
- عشق ميتواند جانشين همهي نداشتنها شود.
- دلهاي بزرگ و احساسهاي بلند، عشقهاي زيبا و پرشكوه ميآفرينند.